چندین فلک آغوش کشید آینه شوق

چون ناله درین کوه به سنگی نرسیدم

خود داری من سد ره عمر نگردید

از سکته چو معنی به درنگی نرسیدم

اما به عصای دل تنگی نرسیدم

راحت چقدر غفلت انجام طرب داشت

از سایه گل هم به پلثگی نرسیدم