بیدل ز گریبان دری و بی سر و پایی

کز یاد نگاهت به فرنگی نرسیدم

چندانکه ز خود می روم آن جلوه به پیش است

رنگی نشکستم که به رنگی نرسیدم

ممنون جنونم که به ننگی نرسیدم