معنی نشنیده ای افتاده درگوش کرم

رشته تسبیحم ازگمگشته های یاد کیست

تاسری از خود برآرم صدگریبان می درم

مزد ایمایی که از من رنگ حرفی واکشد

الفت خویشم بیابان گردی واماندگی ست

هر دو عالم طی شود گامی که از خود بگذرم

انفعال جرم سامان بهشتی دیگر است