با چنین عصیان ز دوزخ بایدم خجلت کشید

هر دو عالم طی شود گامی که از خود بگذرم

انفعال جرم سامان بهشتی دیگر است

ازنم یک جبهه خجلت آب چندین کوثرم

ظلم مپسندید بر آتش ز دامان ترم

بی تکلف چون حباب از قلزم آفات دهر

چشم اگر پوشم لباس عافیت دارد پرم