بی تکلف چون حباب از قلزم آفات دهر

ازنم یک جبهه خجلت آب چندین کوثرم

با چنین عصیان ز دوزخ بایدم خجلت کشید

ظلم مپسندید بر آتش ز دامان ترم

چشم اگر پوشم لباس عافیت دارد پرم

دل به عزلت خاک شد از درد آزادی مپرس

کاش از ننگ فسردن آب گردد گوهرم