به که من دامن ازین باغ به چین افشارم

زین ندامت کده چون موج گهر می خواهم

آنقدر سودن دستی که کند هموارم

رگ گل جوهر آیینه شبنم نشود

عالم از جوهر بی قدری ما غافل نیست

بیدل از گرد کساد آینه بازارم