شوقی که رنگ دل ریخت در کارگاه امکان

آیینه ای شکستم رنگی نشد دچارم

جز درد دل چه دارد تبخاله آرمیدن

یارب عرق نریزد از خجلت آبیارم

وقف گداز می خواست یک آبگینه وارم

شمع بساط الفت نومید سوختن نیست

در آتشم سراپا تا زیر پاست خارم