فرصت ثمر منتظر لغزش پایی ست

ور اشک کنم گل قدم آبله دارم

افسردگیم سوخت درین دیر ندامت

پروانه بی بال و پر شمع مزارم

سعی قدم اکنون به نفس بست مدارم

چون شمع درین بزم پناهی دگرم نیست

جز گردش رنگی که قضا کرد حصارم