محبت مشربم لیک از فسون شوخی سودا

دماغ سوختن گرم است تا این مشت خس دارم

به گفت وگو سیه تا چند سازم صفحه دل را

ز غفلت تا به کی آیینه در راه نفس دارم

به سعی هرزه فکریها دماغی بوالهوس دارم

گر از تار نگاهم ناله برخیزد عجب نبود

به چشم خود گره گردیده اشکی چون جرس دارم