ز غفلت تا به کی آیینه در راه نفس دارم

فسون اعتبار افسانه راحت نمی باشد

چو دریا درخور امواج وقف دیده خس دارم

به گفت وگو سیه تا چند سازم صفحه دل را

محبت مشربم لیک از فسون شوخی سودا

به سعی هرزه فکریها دماغی بوالهوس دارم

تظلم یاس دارد ورنه من در صبر ناکامی