محو لذت شوقم شانی از عسل دارم

حق برون مردم نیست ، جوش باده بی خم نیست

راه مدعا گم نیست ، عرض مبتذل دارم

دل مشبک است امروز از خدنگ بیدادت

سنگ هم به حال من گریه گر کند برجاست

بی تو زنده ام یعنی مرگ بی اجل دارم

ترک سود و سودا کن ، قطع هر تمنا کن