گر باز کنم بند قبا هیچ ندارم

مغرور هوس می زیم از هستی موهوم

فریاد که من شرم و حیا هیچ ندارم

همکسوت اسباب حبابم چه توان کرد

شخص عدم از زحمت تمثال مبراست

آیینه ! تو هیچم منما هیچ ندارم

بیدل اگر آفاق بود زیر نگینم