حیا بر دوش زحمت بست تاوانی که من دارم

نمی دانم چه سان از شرم نادانی برون آید

به زنار آشنا ناگشته ایمانی که من دارم

کفیل عذر یک عالم خطا طرفی دگر دارد

چو شمع از فکر خود تا خاک گشتن برنمی آیم

گریبانهاست بیدل در گریبانی که من دارم