که این نامه را دست پیش آورم

دل روشن من چو برگشت ازوی

سوی تخت شاه جهان کرد روی

ز دفتر به گفتار خویش آورم

بپرسیدم از هر کسی بیشمار

بترسیدم از گردش روزگار