روم جنون کنم و پوست زین پلنگ برآرم

خمار تا به کی ام بی دماغ حوصله دارد

خوش است جام می از شیشه ها به رنگ برآرم

ز چرخ چندکشم انفعال شیشه دلیها

هزار رنگ گریبان درد جنون ندامت

که من چو صبح نفس زبن قبای تنگ برآرم

به ششجهت گل خورشید بستم و ننمودم