ز آشیان شکسته بالی پری به صیاد می نگارم

اگر به بر عشق تار مویی رسم به نقاش آن تبسم

ز پرده دیده تا به مژگان چه حیرت آباد می نگارم

ز سطر عنوان عجز نالی مباد مکتوب شوق خالی

تعافلت کرد پایمالم چسان نگریم چرا ننالم

فرامشیهای رنگ حالم فرامشت باد می نگارم

نه گرد می فهمم از سواری نه رنگ می خواهم از بهاری