چقدر گردن تسلیم وفا باریک است

جیب چاکی که به امید رفو می آرم

تشنه کامی گهر قلزم بیقدری نیست

آبرویی که ندارم به سبو می آرم

پیش تیغت سر مو بر سر مو می آرم

نخل شمعم که به گل کردن صد رنگ گداز

می شوم آب و نگاهی به نمو می آرم