می شوم آب و نگاهی به نمو می آرم

چقدر گردن تسلیم وفا باریک است

پیش تیغت سر مو بر سر مو می آرم

نخل شمعم که به گل کردن صد رنگ گداز

چون گل از حاصل این باغ ندارم بیدل

غیر پیراهن رنگی که به بو می آرم