امید فال جرات دیدار می زند

در یوزه ای به قاصد برگ حنا برم

عمر به غم گذشته مباد آیدم به پیش

خود را ازین ستمکده رو بر قفا برم

آیینه سان عرق کنم و بر حیا برم

پر نارساست کوشش ظلمت خرام شمع

شب طی شود که من نگهی تا به پا برم