کو پنبه ای که تحفه به دلق گدا برم

پیری نفس گداخت کنون ما و من خطاست

بی ریشه چند تهمت نشو و نما برم

عریان تنان ز ننگ فضولی گذشته اند

تا رنج انتظار اجابت توان کشید

دست دگر به دعوت دست دعا برم

آرایشی به غیرت مجنون نمی رسد