دست دگر به دعوت دست دعا برم

عریان تنان ز ننگ فضولی گذشته اند

کو پنبه ای که تحفه به دلق گدا برم

تا رنج انتظار اجابت توان کشید

آرایشی به غیرت مجنون نمی رسد

جیبی درم که رنگ ز بند قبا برم

امید نارساست دعاکن که چون حباب