ز یاس قامت خم گشته ناله ام نفس است

توان به جنبش مژگان کشید تصویرم

ز بسکه ششجهت از من گرفته است غبار

اگر به چرخ برآیم همان زمینگیرم

شکسته اند به درد کمان تدبیرم

جنون من چو نگه قابل تسلی نیست

مگر به دیده حیران کنند زنجیرم