سراپایم خطی داردکه خاموشیست مضمونش

چکیدن در شکست رنگ دارد خون نخجیرم

سری در خویش دزدیدم به فکر حلقه زلفی

دهان مارگل کرد از گریبان گلوگیرم

قضاگویی به کلک موی چینی کرد تحریرم

چو موج گوهرم باید زمینگیر ادب بودن

برش قطع روانی کرده است از آب شمشیرم