نشاند آخر هجوم غفلتم در خاک نومیدی

دهد هرکس به بادم می تواند کرد تعمیرم

ز ساز هستی ام با وضع حیرانی قناعت کن

نفس در خانه نقاش گم کرده ست تصویرم

به رنگ خواب با واماندگی بوده ست تغییرم

ز بی قدری ندارم اعتبار نقطه جهلی

کتاب آسمان دانستم و این است تفسیرم