تبم اگر شکند سر به سر تباشیرم

ز فرق تا به قدم حیرتم نمی دانم

گشوده اند به روی که چشم تصویرم

چو اخگرم به گره نیست غیر خاکستر

چه نغمه داشت نی تیر او که در طلبش

چو رنگ می رود از خویش خون نخجیرم

سیاه بخت محبت بهارها دارد