ندارم این همه رغبت به لذت دنیا

به مستی حلب شیشه گر حلب گیرم

غم وراثت آدم نخورده ام چندان

که راه خلد به امید این نسب گیرم

که ننگ آتشک از بوی این جلب گیرم

چو موی چینی از اقبال من چه می پرسی

عنان به شام شکسته ست سعی شبگیرم