طنین پشه ای گر بشنوم الهام می گیرم

چو ماه نو به چندین حسرت از خود کام می گیرم

جنونها می کند خمیازه تا یک جام می گیرم

به این گوشی که معنی از تمیزش ننگ می دارد

ز فهم مدعا پر دورم افکنده ست موهومی

همه با خویش اگر دارم سخن پیغام می گیرم

کمینگاه دو عالم غفلتم از قامت پیری