به آسانی دل از بار تعلق وا نمی گردد

شبیخون می زنم بر چین و راه شام می گیرم

ز خاموشی معاش غنچه ام تا کی کشد تنگی

لبی وا می کنم گل می فروشم جام می گیرم

ز پیمان جنون کیشان گسستن وام می گیرم

تمتع چیست زبن بیحاصلانم چون نگین بیدل

زبانم می خراشدگرکسی را نام می گیرم