مرا همین سبق از مکتب ادب کافی ست

عرق ز جبهه خجلت دمانده می گیرم

هلاک بوی لبی بودم انتظارم گفت :

غمین مشو به کنارش نشانده می گیرم

که نام یار به لب نگذرانده می گیرم

زناله تا نفس واپسین یقینم نیست

که دامن که به دست فشانده می گیرم