آزادی من عرض گرفتاری شوقیست

دارد گره ابروی محراب نمازم

خواب عدم افسانه تعبیر ندارد

آیینه خاکم چه حقیقت چه مجازم

چون دیده حیرت زدگان عقده بازم

چون شعله که آخر به دل داغ نشیند

در نقش قدم ریخت هجوم تک و تازم