سرا پا رنگم اما سخت بیرنگ است پروازم

شدم خاک و فرو ننشست توفان غبار من

هنوز از پرده ساز عدم می جوشد آوازم

ز درد سعی ناپیدای تصویرم چه می پرسی

بنازم خرمی های بهارستان غفلت را

شکستن فتنه توفانست و من بر رنگ می نازم

به رنگ چشم مشتاقان ز حیرت بر نمی آیم