محرم راز دل شیدای خود

خاک بر سر نفس نافرجام را

دود آه سینه نالان من

سوخت این افسردگان خام را

کس نمی بینم ز خاص و عام را

با دلارامی مرا خاطر خوش است

کز دلم یک باره برد آرام را