تحیر بسکه لنگر می کند آیینه می سازم

ز حیرت در کفم سر رشته ای داده ست پیدایی

که تا مژگان بهم می آید انجام است آغازم

تماشاخانه حسنم بقدر محوگردیدن

بهار آمد جنون از ششجهت سر پنجه می بازد

چوگل من هم درین گلشن گریبانی بپردازم

طلسم غنچه توفان بهاری در قفس دارد