چوگل من هم درین گلشن گریبانی بپردازم

تماشاخانه حسنم بقدر محوگردیدن

تحیر بسکه لنگر می کند آیینه می سازم

بهار آمد جنون از ششجهت سر پنجه می بازد

طلسم غنچه توفان بهاری در قفس دارد

دو عالم رنگ و بوی اوست هر جا گل کند رازم

چو صبح انکار عجزم نیست از اصناف آگاهی