به فکر گوهر افتاده ست موج بیقرار من

نفس را بعد ازین در سوختن افسانه می سازم

چراغی روشن از خاکستر پروانه می سازم

کلید شوق از آرام بی دندانه می سازم

خیال مصرع یکتایی اش بی پرده می گردد

به مضمونی که خود را معنی بیگانه می سازم