به جیب غنچه توفانهای گل دزدیدنت نازم

زرنگ ناز چون گل بزم عشرت چیدنت نازم

چو شمع از شوخی برق نگه بالیدنت نازم

ز خاموشی به هم پیچیده ای شور قیامت را

نبود این دشت ای پای تمنا قابل جولان

به رنگ اشک در اول قدم لغزیدنت نازم

همه لطفی و از حال من بیدل نه ای غافل