نفس وقف تمناها نگه صرف تماشاها

نفسها در قفای نی سوار خویش می سوزم

هوای عالم غفلت تحیر شعله ای دارد

که در آغوش خود دور از کنار خویش می سوزم

دماغی دارم و درگیر و دار خویش می سوزم

نواهای دل افسرده بر گوشم مزن بیدل

که من از شرم سنگ بی شرار خویش می سوزم