ای هوش بی تامل از لعل یار بگذر

یارب مباد تیغش بی جوهر تبسم

نتوان ز لعل خوبان قانع شدن به بوسی

گردیدن ست چون خط گرد سر تبسم

بی شوخی خطی نیست آن مسطر تبسم

از صبح هستی ما شبنم نکرد اشکی

پر بی نمک دمیدیم از منظر تبسم