شادم کزین بهانه به تعبیر می رسم

بگذار چون سحر فکنم طرح فرصتی

گرد رمی ز دور نفس گیر می رسم

خواب عدم فسانه هستی شنیده است

چون شمع رنگم از چه بهارآفریده است

کز هر نگه به صد گل تغییر می رسم

از نارسایی ثمر خام من مپرس