به چندین موج چون اجزای آب از هم نمی پاشم

جنون ذره ام در ساز وحشت سخت قلاشم

به خورشیدم بپوشی تا به عریانی کنی فاشم

گوارا کرده ام بر خویش توفان حوادث را

نشستی تا کند پیدا غبار نقش موهومی

حیا نم می کشد از انتظار کلک نقاشم

سر بی سجده باشد چند مغرور فلک تازی