در سرمه هم نهان نیست شور ترانه چشم

در عالم تماشا ایمن نمی توان بود

زین برق عافیت سوز یعنی زبانه چشم

مژگان یار دارد مضراب صد قیامت

در جلوگاه نازش بار نگه محالست

دیگر چه وا نماید حیرت بهانه چشم

خلوتگه تحیر بر بوالهوس نشد باز