دل بستنم به گوشه آن چشم صنعتی است

زین بحر عمرهاست همین شست می کشم

ممتاز نیست عجز و غرورم ز یکدگر

چون آبله سری که کشم پست می کشم

تصویر شیشه در بغل مست می کشم

خاکستر سپند من افسون سرمه داشت

دامان ناله ای که ز دل جست می کشم