بی خم شدن ز دوش نیفتاد بار کش

سیماب رفت و زحمت اکسیر می کشم

عجزم به زعم خویش رگ از سنگ می کشد

هر چند موی از قدح شیر می کشم

رنج شباب تا نشوم پیر می کشم

مزدوری بنای جسد بار گردن است

تا زنده ام همین گل تعمیر می کشم