پایی که می کشم ز گل قیر می کشم

در دل هزار ناله به تحسین من کم است

نقاش صنعت المم تیر می کشم

ضعفم نشانده است به روز سیاه شمع

تا همچو اخگرم تب جانکاه کم شود

می سایم استخوان و تباشیر می کشم

پیری اشاره ای ز خم ابروی فناست