عضو عضوم با شکست رنگ معنی می کند

صورت بی معنیی بر طاق نسیان می کشم

کس ندارد طاقت زورآزماییهای من

بازوی عجزم کمان ناتوانان می کشم

ساغر اندیشه آن سست پیمان می کشم

جوهر آیینه من خامه تصویرکیست

روزگاری شد که ناز چشم حیران می کشم