مزاج اعتبار و عرض یکتایی خیالست این

نمی افتد شکست خود به رنگ موج از دوشم

فضولی چون شرارم مضطرب دارد ازین غافل

که آخر چشم واکردن شود خواب فراموشم

هجوم غیر دارد اینقدر با خود هماغوشم

نم خجلت چو اشک از طینت من کیست بر دارد

ز نومیدی عرق گل می کنم در هر چه می کوشم