غرور حسن دلیل ست بر تظلم عاشق

چو گردباد ز سرگشتگی است ساغر هوشم

سپند جز تپش دل مدان فسانه خوابش

به ناله نشئه فروش شکست ساغر هوشم

شنیده اند به قدر تغافل تو خروشم

ز فرق تا به قدم عرض حیرتم چه توان کرد

هوای عالم دیدار کرد آینه پوشم