به رنگ حلقه زنجیر سوخت پرده گوشم

ز بسکه شور جنون گشت برق کلبه هوشم

چو طفل اشک مپرس از لباس خرمی من

به صدهزار تپش کرده اند آبله پوشم

شکست ساز امید و نداد عرض صدایی