پر است همچو حباب از وداع خود بر و دوشم

چو غنچه تا نفسی گل کند ز جیب تامل

دل شکسته نواها کشیده است به گوشم

به حسرت کف و آغوش موج کار ندارم

هوس نیافت درین چارسو بضاعت دیگر

دل شکسته سبک مایه است ناله فروشم

گهر به ذوق فسردن سر محیط ندارد