آنسوی یقین مژده رسانده ست سروشم

تغییر خیالی دهم و بگذرم از خویش

بر رنگ سواد است جنون تازی هوشم

خرسندی اوهام ز اسرار چه فهمد

مجبور ترددکده وهم چه سازد

روزی دو نفس بال فشان است به گوشم

چیزی ز من و ما بنمایم چه توان کرد